Orłowska, Genowefa

Diarystka, 10 lutego 1940 r. została deportowana razem z rodzicami i czterema braćmi z Turzyska, pow. Kowel. Miałą wtedy dwanaście lat i była najstarsza z rodzeństwa. Od września 1940 r. – będąc na zesłaniu – zaczęła chodzić do szkoły sowieckiej, do piątej klasy. Od trzynastego roku życia pracowała, najpierw przy oczyszczaniu lasu, później przy budowie kolei wąskotorowej (Uskaja Żeleznaja Doroga). Jesienią 1944 r. autorka i jej rodzina zostali wywiezieni do województwa chersońskiego, do Polski wrócili w 1946 r., osiedlili się we wsi Stara Kopernia. W 1948 r. Genowefa wyszła za mąż za osadnika wojskowego, Henryka Lazurka, który zginął tragicznie w 1960 r. Po śmierci męża została sama z trojgiem dzieci. Po dwunastu latach ponownie wyszła za mąż.