Piechowska-Prejzner, Alodia

Autorka wspomnień z okresu powstania warszawskiego, pochodzi z Warszawy. Przed wybuchem II wojny światowej jej ojciec pracował jako handlowiec, w 1939 r. wziął udział w kampanii wrześniowej, po jej zakończeniu powrócił do wykonywanego zawodu, brał udział w działaniach polskich organizacji konspiracyjnych; matka autorki zajmowała się domem. Alodia Prejzner mieszkała wraz z rodziną w kamienicy na Ochocie przy ul. Grójeckiej 20. Wybuch powstania warszawskiego przeżyła wraz z matką, Hilarią, i bratem Wojciechem (1939–2019). 1 sierpnia 1944 r. jej ojciec przebywał poza domem i nie mógł połączyć się z rodziną, 4 sierpnia został osadzony w obozie przejściowym dla ludności cywilnej w Pruszkowie, później pracował przymusowo w cukrowni w okolicach Hamburga, do kraju powrócił w grudniu 1944 r. 10 sierpnia 1944 Alodia, jej matka i brat, podobnie jak pozostali mieszkańcy ich kamienicy, zostali przeznaczeni na rozstrzelanie; ostatecznie Niemcy zdecydowali o oszczędzeniu kobiet i dzieci. Autorka została wraz z rodziną osadzona na Zieleniaku, następnie w Skierniewicach. Przed dalszą wywózką ocalił ich Feliks Puliński, działacz Rady Głównej Opiekuńczej, późniejszy kapitan Żeglugi Wielkiej i Żelaznej Szekli. Końca wojny autorka i jej bliscy doczekali w Łyszkowicach, k. Łowicza, u rodziny swojej babci. Tam też odnalazł ich ojciec Alodii.