publikacje

Wróć do listy

Dziennik: 1897–1919

Dzienniki Anieli Samotyhowej są przede wszystkim zapisem uczuć i emocji, pokazują niepokoje i bunty okresu dojrzewania z czasów studiów autorki w Genewie. Zapiski ujawniają szerokie spektrum uczuć od miłości, szczęścia, zazdrości, spokoju, niepokoju, rozdrażnienia, wściekłości, egoizmu poprzez smutek, samotność do ciekawości, które autorka gruntownie analizuje chcąc zgłębić ich istotę:" Nie rozumiem, co się ze mną dzieje. Jestem rozdrażniona prawie [...] stale. (k.13). Prezentują młodzieńcze rozterki, obawy przed codziennością życia, drobnymi czynami, które się na nią składają, niechęć przed życiem według utartych schematów. Najistotniejszą kwestię wyraża diarystka w słowach: "Nie mogę przestać być sobą"(k.57). Często zajmuje się poszukiwaniem własnej, odrębnej od innych drogi życiowej.

Niekiedy rozważania odzwierciedlają dążenie do rozwiązania zagadki istnienia, przyczyny bytu lub  dotyczą praw, które rządzą człowiekiem. Czasem autorka zastanawia się nad moralnością człowieka, jego możliwościami i powinnościami.

Pisze też o relacjach z przyjaciółkami i mężczyznami. Zwraca uwagę intensywność i głębokość uczuć doświadczanych w związku z Milą [Emilią Waryńską, bardzo bliską przyjaciółką] i Zdzisławem Jełowickim [pierwszym mężem]. Wydaje się, że intensywniejsze uczucia dotyczą Mili. W diariuszu znajdują wyraz wahania i rozterki w podjęciu decyzji o zaręczynach.

Samotyhowa koncentruje się na swoich stanach emocjonalnych, rzadko odnotowuje wydarzenia bieżące, z wyjątkiem najważniejszych, które najbardziej ją poruszają: przyjazdy i wyjazdy Mili i Zdzisława oraz jej powrót z Genewy do Warszawy.

Język diarystki, która poszukuje sensu życia, istoty rzeczy  jest nacechowany emocjonalnie. Fragmenty dziennika nasuwają skojarzenia z prozą młodopolską: " Chwilami zdaje mi się, że zapadam coraz głębiej  w otchłań jakąś"  (k. 38) Notatki są sporządzane nieregularnie, początkowo kilka razy w miesiącu, później kilka razy w roku, w końcu raz na kilka lat do 1919. Ostatni zapis pochodzi z 27 sierpnia 1957, kiedy diarystka porządkując papiery trafia na stare dzienniki. 80-letnia kobieta  sporządza rodzaj podsumowania swojego życia. Z satysfakcją konstatuje, że było udane.

 

 

 

 

 

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Genewa, Warszawa, Nałęczów
Opis fizyczny: 
k.91, k. 61-91 puste, 17x11 cm, fotograf.
Postać: 
zeszyt
Technika zapisu: 
rękopis
Język: 
Polski
Dostępność: 
zasób jest dostępny
Data powstania: 
1919
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
11005 I
Uwagi: 
Na karcie z notatką z Nałęczowa jest doklejone zdjęcie mężczyzny oraz dwa bratki, to samo zdjęcie ponownie na innej karcie. atrament czarny, w kilku miejscach wyblakły co utrudnia nieco czytanie.
Słowo kluczowe 1: 
Główne tematy: 
Analiza stanów emocjonalnych Dylematy dojrzewania Bunt przeciwko schematom życia Szukanie drogi życiowej
Zakres chronologiczny: 
Od 1897 do 1919
Nośnik informacji: 
papier
mikrofilm
Gatunek: 
dziennik/diariusz/zapiski osobiste
Tytuł ujednolicony dla dziennika: