publikacje

Wróć do listy

Jedno z moich wspomnień

Autorka opowiada o losach swojej rodziny w czasie II wojny światowej i po jej zakończeniu.

Przed wojną autorka mieszkała z rodzicami i czworgiem rodzeństwa w Starym Oleksińcu k. Wiśniowca. Ojciec pracował w policji państwowej, ale rok przed wojną na prośbę matki wystąpił z policji. Przenieśli się wówczas w okolice Żwowa, skąd pochodził.

W chwili wybuchu wojny autorka miała prawie 13 lat. Wspomina te czasy ze zgrozą: najgorsze, według niej, przyszło w kwietniu 1940 r. W nocy 9.04. Rosjanie aresztowali ojca, a rodzinę załadowali do pociągu towarowego i wywieźli na Syberię. Po długiej i uciążliwej podróży autorka z rodziną znalazła się w Aleksandrówce, w Kazachstanie.

Autorka opisuje koszmar życia na zesłaniu, przede wszsytkim głód. Matka za pracę w kołchozie dostawała pół funta chleba dziennie. Gdy była chora, nie dostawała nic. Wtedy dzieci szły żebrać. Pomagali im życzliwi ludzie. W ten sposób rodzina przeżyła dwa lata, choć wiele osób wokół nich umierało, szczególnie małe dzieci i osoby starsze.

Gdy ogłoszono amnestię, rodzina starała się o wydostanie z Syberii. Największe szanse powrotu miały osoby, które miały członka rodziny w wojsku. Po rodzinę Krystyny przyjechał jednak ojciec i odtąd wszyscy byli razem. Podróżowali ze sztabem polskim. W Kujbyszewie, w Ambasadzie Polskiej, udzielono im pomocy materialnej. Następnie udali się do Teheranu. Tam zatrzymali się na dłużej z powodu różnych chorób. Potem Krystyna z matką i rodzeństwem wyruszyły w drogę przez Indie i Egipt do Południowej Rodezji. Tam w mieście Digglefold powstało polskie liceum i gimnazjum, pod dyrekcją gen. Ferdynanda Zarzyckiego. Dzieci poszły do szkoły. Ojciec w międzyczasie wyjechał z polskim wojskiem z Włoch do Anglii. Tam po pewnym czasie dołączyła do niego reszta rodziny.

Na emigracji rodzina musiała nauczyć się języka angielskiego. Autorka poszła do pracy, wyszła za mąż i urodziła dzieci. Potem wyjechała do Stanów Zjednoczonych w nadziei poprawy sytuacji materialnej i lepszego życia.

Pod koniec tekstu autorka zaznacza, że pisze wspomnienia u schyłku życia, „sterana pracą fizyczną i chorobą”. Wyznaje, że chciała podzielić się swymi przeżyciami, zwłaszcza "gehenną", jaką przeszła we wczesnej młodości.

Autor/Autorka: 
Miejsce powstania: 
Stany Zjednoczone
Opis fizyczny: 
5 s.; 28 cm.
Postać: 
luźne kartki
Technika zapisu: 
rękopis
Język: 
Polski
Miejsce przechowywania: 
Dostępność: 
tak
Data powstania: 
1990
Stan zachowania: 
dobry
Sygnatura: 
AW II/1558
Tytuł kolekcji: 
Archiwum Wschodnie
Słowo kluczowe 1: 
Słowo kluczowe 2: 
Główne tematy: 
losy rodziny Krystyny Huber i jej własne, zesłanie do Kazachstanu, warunki życia na zesłaniu, powrót z zesłania, życie na emigracji w Londynie.
Nazwa geograficzna - słowo kluczowe: 
Zakres chronologiczny: 
Od 1935 do 1950
Nośnik informacji: 
papier
Gatunek: 
pamiętnik/wspomnienia