organizacje/partie

Wróć do listy

Związek Równouprawnienia Kobiet Polskich

Organizacja powstała w 1907 roku, dzięki staraniom Pauliny Kuczalskiej-Reinschmit, której bliską współpracowniczką była Józefa Bojanowska.

Do pierwszego zarządu wchodzą: Kuczalska-Reinschmit, Bojanowska, Teodora Męczkowska, Ludwika Jahołkowska-Koszutska, Felicja Czarnecka (właścicielka magazynu z modą dla kobiet), Cecylia Walewska, Romana Pachocka, Józefa Kodisowa. Pierwszy zarząd szerzył niepopularne poglądy, wrogie istniejącemu porządkowi. W prasie ośmieszano  "feministyczną organizację’ i jej członkinie "feministki." 

 W statucie organizacji wyróżniono osiem ważnych dla kobiet obszarów, wśród których osiągnięcie równości kobiet i mężczyzn w prawie obywatelskich oraz zniesienie prawnych ograniczeń w zakresie wykonych przez kobiety zawodów i możliwość zajmowania przez nie wyższych stanowisk urzędniczych.

Celem związku było kategoryczne żądanie zrównania w prawach kobiet i mężczyzn.

Członkinie spotykały się w lokalu na Nowym Świecie 4.

Stopniowo tworzyły się oddziały w Sieradzu, Radomiu, Płocku, Lublinie , Białymstoku, także Kijowie i Petersburgu

Organizowano także kursy wieczorowe i niedzielne dla pracownic biurowych i fabrycznych, gdzie uczono polskiego, historii, przyrodoznawstwa - zajmowały się tym fachowe siły nauczycielskie: Cecylia Walewska, Róża Blunerowa. Była to ciężka praca, bo zajęcia były zakonspirowane i odbywały się w mieszkaniach prywatnych.

W 1907 zorganizowano Zjazd Kobiet Polskich, który był platformą wymiany informacji i doświadczeń