organizacje/partie

Wróć do listy

Związek Równouprawnienia Kobiet Polskich

Organizacja powstała w 1907 r. dzięki staraniom Pauliny Kuczalskiej-Reinschmit, której bliską współpracowniczką była Józefa Bojanowska. W statucie organizacji wyróżniono osiem ważnych dla kobiet obszarów, wśród których były następujące: równość kobiet i mężczyzn w zakresie praw obywatelskich oraz zniesienie prawnych ograniczeń w zakresie wykonywanych przez kobiety zawodów oraz możliwość zajmowania przez nie wyższych stanowisk urzędniczych. Do pierwszego zarządu Związku weszły: Kuczalska-Reinschmit, Bojanowska, Teodora Męczkowska, Ludwika Jahołkowska-Koszutska, Felicja Czarnecka (właścicielka magazynu z modą dla kobiet), Cecylia Walewska, Romana Pachocka, Józefa Kodisowa. Członkinie spotykały się w lokalu na Nowym Świecie 4. Stopniowo rozszerzano terytorialny zakres działalności Związku i tworzono oddziały w Sieradzu, Radomiu, Płocku, Lublinie, Białymstoku, także Kijowie i Petersburgu. W ramach różnych aktywności organizowano konspiracyjne kursy wieczorowe i niedzielne dla pracownic biurowych i fabrycznych, gdzie uczono polskiego, historii, przyrodoznawstwa – zajmowały się tym nauczycielki: Cecylia Walewska i Róża Blunerowa. W 1907 r. zorganizowano Zjazd Kobiet Polskich, który był platformą wymiany informacji i doświadczeń dla wszystkich działaczek.