organizacje/partie

Wróć do listy

Stowarzyszenie Równouprawnienia Kobiet Polskich

Wariant nazwy: 
Polskie Stowarzyszenie Równouprawnienia Kobiet

Organizacja powstała po rozłamie w Związku Równouprawnienia Kobiet Polskich przy końcu 1907.

Działaczkami stowarzyszenia były min. Ludwika Jahołkowska-Koszutska, Teodora Męczkowska, Cecylia Walewska, Stanisława Popławska, Róża Blunerowa, Zofia Stankiewicz, Wanda Opęchowska.

Jeden z punktów Statusu formułował następująco cele organizacji: "Szerzenie w społeczeństwie zasady równouprawnienie kobiet z mężczyznami w dziedzinie wychowania, wykształcenia, życia ekonomicznego, w stosunkach obyczajowych, prawnych, społeczno-obywatelskich" oraz dążenie do urzeczywistniania powyższych zasad w praktyce.

Cele pokrywały się z dążeniam Związku Równouprawnienia Kobiet Polskich, ale widziano je pod innym kątem - sprawy kobiet nie można oddzielać od innych zasadniczych zagadnień i reform społecznych, które były też potrzebne.

Działalność stowarzyszenia koncentrowała się na odczytach, wieczorach dyskusyjnych i pracy propagandowej w prasie. Publikowano wydawnictwa: seria wydawnicza: Kobieta w życiu społecznym min.: Teodora Męczkowska, Ideały etyczno-społeczne ruchu kobiecego, Aniela Szycówna Kobieta jako wychowawczyni.

Organizowano także kursy wieczorowe i niedzielne dla pracownic biurowych i fabrycznych, gdzie uczono polskiego, historii, przyrodoznawstwa - zajmowały się tym fachowe siły nauczycielskie: Cecylia Walewska, Róża Blunerowa. Była to  ciężka praca, bo zajęcia były zakonpsirowane i odbywały się w mieszkaniach prywatnych.

Stowarzyszenie było wspierane przez E. Orzeszkową, M. Konopnicką, Z. Nałkowską, Z. Daszyńską-Golińską, A. Szycówną, N. Gąsiorowską oraz L. Kempnera, L. Krzywickiego, S. Posnera, W. Męczkowskiego, L. Koszutskiego, H. Konica, E. Rappaporta, J. Wasowskiego, W. Makowskegoi, Łypacewicza.

W czerwcu 1907 zorganizowano w Filharmonii w Warszawie Zjazd Kobiet Polskich, który był platformą wymiany informacji i doświadczeń między kobietami z Królestwa, Galicji, Poznańskiego i ziem kresowych, przede wszystkim zaś miejscem szerzenia haseł równouprawnienia kobiet – uchwała sekcji prawno-politycznej domagająca się całkowitego równouprawnienia kobiet z mężczyznami we wszystkich dziedzinach życia politycznego, umysłowego, społecznego i obyczajowego przeszła prawie jednomyślnie.

Zjazd odbywał się w kilku sekcjach: oświatowej, ekonomicznej, prawno-politycznej i społeczno-etycznej. Został odebrany jako ważne wydarzenie.