organizacje/partie

Wróć do listy

Polskie Stowarzyszenie Kobiet z Wyższym Wykształceniem

Jest to jedna z nielicznych organizacji feministycznych, która nie była inicjatywą oddolną, powstała na skutek żądania i z inicjatywy władz. W 1925 Ukrainki chciały założyć takie stowarzyszenie; one reprezentowałyby wówczas Polskę na arenie międzynarodowej na zjazdach i kongresach. W związku z tym rząd polski zwrócił się do kobiet polskich zajmujących się działalnością społeczną o zorganizowanie takiej organizacji w Polsce. Zwrócono się z propozycją do Teodory Męczkowskiej, która odmówiła. Zadania podjęła się żona polityka, Karolina Ponikowska i Stefania Tatarówna - w marcu 1926 roku zwołały zebranie organizacyjne, na którym przyjęto statut i ukonstytuował się pierwszy zarząd. Przewodniczącą została Karolina Ponikowska, wiceprzewodniczącą - Heleną Waniczek, Heleną Więcławską - sekretarką, Matyldą Biehlerowa - skarbniczką, Anna Dembińską i Teodorą Męczkowską - członkiniami zarządu. 

Już w kwietniu 1926 weszło w skład International Federation of University Women.

Wśród celów stowarzyszenia było ułatwianie kobietom podejmowania studiów wyższych, stwarzanie warunków, aby mogły zajmować stanowiska odpowiadające ich fachowemu wykształceniu, obrona zawodowych interesów kobiet. Ponadto udzielanie stypendiów; tworzenie i prowadzenie bibliotek, szkół, klubów; obrona interesów kobiet w związku z ich pracą intelektualną. 

Stowarzyszenie zabierało głos w sprawach organizacji i jakości szkolnictwa średniego. Od  1934 zajęło się Gimnazjum Żeńskim im. J. Słowackiego, które postawiło na bardzo wysokim poziomie naukowym.

SKzWW zajmowało  stanowisko w sprawach wykraczających poza wykształcenie – wystosowało memoriał do Komisji Kodyfikacyjnej z propozycją zmian prawnych dotyczących kobiet min. przerywania ciąży.

W latach 30-tych rozsyłało odezwy do akademiczek, z sugestią by protestowały przeciwko numerus clausus - [ograniczanie liczby studentów pochodzenia żydowskiego w polskich uniwersytetach].